มีเรื่องราวมากมายผ่านเข้ามาในชีวิต

แต่จะมีสักกี่เรื่องที่ฉันหยุดคิด...พร้อมที่จะก้าวเดินไปข้างหน้า

18 ฝน 18 หนาว ก็ผ่าวเข้ามา + กับอีก 10 ปี ที่ผ่านมา

ฉันได้พบเจอใคร ฉันเคยร้อง เคยเจ็บ แต่จะมีสักเรื่องไหม

....ที่จดจำไม่เคยเข็ด....

สิ่งที่ดีที่สุดก็คือการรัก...ตัวเอง
ที่มาจาก http://www.pooyingnaka.com

สิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตเราคือชีวิตเรา

สิ่งที่มีค่าที่สุดในใจเรา...คือหัวใจเรา

อย่าเอาชีวิตทั้งชีวิตไปยกให้ใคร

อย่าเอาใจทั้งใจไปยกให้ใครคนเดียว

อย่ายกสิ่งที่มีค่าที่สุดและดีที่สุดของเราไปให้ใครดูแล

เพราะไม่มีใคร...ที่จะดูแลมันได้ดีไปกว่าตัวเราเอง

อย่าปิดกั้นความรู้สึกของหัวใจ

อย่าบอกว่าเกิดมาเพื่อรักคนๆ เดียว

คนใจแคบเท่านั้น...ที่เกิดมาเพื่อรักคนได้คนเดียว

เราสามารถรักใครต่อใครได้มากมาย

ขอเพียงให้รู้จักหน้าที่ของความรัก

หน้าที่ที่จะปฏิบัติต่อคนที่เรารัก

รักต่างแบบ...ปฏิบัติในหน้าที่ต่างกัน

แล้วเมื่อวันใดวันหนึ่ง...

คนบางคนไม่แยแสกับความรักที่เรามีให้

เราก็ยังคงเหลือใครต่อใครอีกมากมาย

และไม่เห็นต้องเจ็บเจียนตาย...

ถ้าเรามั่นใจ...ว่าเราทำหน้าที่ให้รักนั้น เต็มที่แล้ว

อากาศ...ร้อนอบอ้าว

ออกมายืนคุยกับแสงแดด

อากาศ...หนาวขาดใจ

ออกมาหาอุ่นไอลมหนาว

เราจะรู้ว่าร้อนหรือหนาว...ก็ต่อเมื่อเราได้สัมผัสกันมัน

ก็เหมือนความรัก... อยากรู้ว่ารสชาติเป็นยังไง

ก็ต้องไปสัมผัสกับมัน...แต่อย่าทรมานตัวเอง

ด้วยการยืนตากแดดนานๆ หรือยืนต้านทางลมหนาว

ถ้ารู้ว่าร้อนนัก...ก็หลบที่ร่ม

ถ้ารู้ว่าหนาวนัก...ก็ก่อเตาผิง

ความรักจะไม่ทำร้ายเรา...ถ้าเราไม่ทำร้ายตัวเอง

ถ้าเธอรู้จักรัก...แสงแดดจะทำให้เธออบอุ่น

ลมหนาวจะทำให้เธอหลับสบาย

สิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตเราคือชีวิตเรา

เคยรู้สึกไหมว่าหัวใจมันร้องไห้เป็นนะ

ฉันรู้สึกว่ามันทรมานมากๆ จะร้องออกมาให้เป็นน้ำตามันก็ไม่ได้

ได้แต่อัดอั้นไว้ในใจ

เรื่องมีอยู่ว่าสงกรานต์ฉันได้ไปเที่ยวกับเพื่อนๆ และก็ปิดโทรศัพท์นานหลายวันประมาณ 2 วันได้ ฉันก็ไม่ได้ติดต่อคนหนึ่งที่สำคัญสำหรับหัวใจของฉัน ไม่ได้ติดต่อแต่ไม่ได้แสดงว่าไม่ได้คิดถึง กลับรู้สึกว่าเราคิดถึงเขาตลอดเวลา อยากให้เขาไปเที่ยวกับเรา อยากให้เขาได้สนุกเหมือนอย่างที่เราได้รับ

เมื่อวันศุกร์ฉันก็โดนทั้งน้ำสาดทั้งน้ำฝน ตกลงวันเสาร์ฉันไม่สบายหนัก โทรศัพท์ก็ยังไม่ได้เปิดอีก เพราะเป็นหนักมากคิดว่าจะได้ไม่ได้กลับกรุงเทพเสียแล้ว นอนซมตั้งแต่เช้า แม่เพื่อนต้องไปต้มยามาให้ทาน เพื่อนก็หายามาให้ ฉันรู้สึกประทับใจ

พอตกเย็นพอมีแรงที่จะกลับกรุงเทพฯ ตั้งใจนะจะเปิดมือถือโทรหาคนที่ฉันคิดถึงเขาตลอดเวลา ฉันรู้ว่าเขาห่วงฉันแต่ว่าก็น้อยใจฉันที่ฉันไม่ได้ติดต่อเขาเลย ที่ไม่เปิดฉันก็บอกเหตุผลไปแล้วว่าปิดไม่พกไปด้วยเพราะไปเล่นน้ำกลัวเปียก และแล้วใกล้จะขึ้นรถไฟฉันก็ได้เปิดมือถือ และเขาก็ได้โทรมาฟังน้ำเสียงเขาคงโกรธ ฉันรู้ว่าฉันผิด ฉันอยากขอโทษ อยากอธิบาย แต่คงไม่มีวันนั้นแล้วหละ เขาไม่ต้องการให้ฉันติดต่อเขาแล้วเพียงแค่เรื่องนิดเดียว และฉันเริ่มเป็นหนัก ฉันก็รู้สึกว่าหัวใจร้องไห้ไปพร้อมๆ กัน ฉันกลับห้องทั้งที่ไม่สบายนอนซมก็เลยไม่ติดต่อใครอีกจนถึงวันนี้ อังคาร

มันรู้สึกแย่นะเราต้องมาจากใครสักคนที่สำคัญสำหรับเรา โดยที่ไม่ได้มีโอกาสแม้แต่จะอธิบายให้เขาได้รับทราบเรื่องราวที่เราจะเล่า ฉันคงผิดเองที่ไม่ได้ติดต่อ ไม่ได้โทรหา ฉันผิดเองที่เกิดน้อยใจ ฉันขอเจ็บ ฉันขอเก็บความรู้สึกที่เราเคยรู้สึกดีๆ ต่อกันไว้ตลอดไป ฉันรักเขา และฉันก็ได้บทเรียนที่กินไม่ได้ หัวใจฉันร้องไห้ มันทรมานจังเลย

ขอโทษ